Ár dTeaghlach Neamh

1Oir is eol dúinn, má scriostar an puball atá ina theach talmhaí againn, go bhfuil foirgneamh againn ó Dhia, teach nach bhfuil déanta le lámha, síoraí ar neamh. 2 Oir sa phuball seo, bímid ag osna, ag iarraidh ár n-áit chónaithe neamhaí a chur orainn, 3 más rud é go deimhin trína chur orainn nach bhfaighfear sinn nocht. 4Oir agus sinn fós sa phuball seo, déanaimid ag osna, agus muid faoi ualach – ní go mbeimis gan éadaí, ach go mbeimis níos mó éadaigh le go sluigfí an saol atá marfach. 5 An té a d’ullmhaigh sinn don rud seo féin, is é Dia é, a thug an Spiorad dúinn mar ráthaíocht.

6 Mar sin bíonn misneach mhaith againn i gcónaí. Tá a fhios againn go bhfuilimid sa bhaile sa cholainn ar shiúl ón Tiarna, 7 toisc go siúilimid de réir an chreidimh, ní de réir radharc. 8Sea, tá misneach mhaith againn, agus b’fhearr linn a bheith ar shiúl ón gcorp agus sa bhaile leis an Tiarna. 9 Mar sin, cibé an bhfuil muid sa bhaile nó as baile, is é ár n-aidhm é a shásamh. 10Oir ní mór dúinn go léir láithriú os comhair cathair bhreithiúnais Chríost, ionas go bhfaighidh gach duine an méid atá dlite as an méid a rinne sé sa chorp, cibé acu maith nó olc.